دیافراگم چیست؟

4+

سرفصل های این مقاله: با کلیک بر روی هر عنوان به سرفصل مورد نظر هدایت می شوید.

۱٫آشنایی اولیه با دیافراگم

۲٫نقش دیافراگم

۳٫درک موقعیت دیافراگم در بدن

۴٫اشتباهات رایج درباره دیافراگم

۵٫چگونه راجع به دیافراگم درست بیاندیشیم

  5.1.منظور از روند طبیعی بدن چیست؟

۶٫چطور از دیافراگم در آواز استفاده کنیم

۷٫اعجاز صدا بوسیله تنفس دیافراگمی

۸٫تنفس دیافراگمی، تنفس طبیعی بدن

   8.1.قدم اول در رسیدن به تنفس طبیعی

   8.2.قدم دوم در رسیدن به تنفس دیافراگمی

   8.3.قدم سوم در رسیدن به تنفس صحیح

آشنایی اولیه با دیافراگم

پرده دیافراگم یا حجاب حاجز، نوعی عضله مخطط بدن است. از پشت به ستون مهره ها وصل می باشد. این عضله به صورت یک پوسته در طول دنده های انتهایی کشیده شده است. دیافراگم قسمت فوقانی، شامل قلب و ریه و … را از قسمت تحتانی یعنی کبد و معده و … جدا می کند.

نقش دیافراگم

دیافراگم نقش بسیار مهمی را در تنفس غیر ارادی ما بازی می کند. ریه و دیافراگم هر دو حالت ارتجاعی دارند. ما در زندگی عادی معمولا از این حالت ارتجاعی ریه استفاده نمی‌کنیم و به اشتباه تنفسی سطحی داریم. با فرستادن هوا به عمق ریه می توانیم از این حالت ارتجاعی ریه استفاده کنیم و به یکی از مهم ترین فاکتورهای سلامتی یعنی تنفس صحیح دست پیدا کنیم. همینطور در آواز خواندن نیز از آن بهره ببریم.

درک موقعیت دیافراگم در بدن

در شکل زیر پرده دیافراگم را میتوانید شناسایی کنید و به درک بهتری از جایگاه آن در بدن خود برسید.
در تصوبر بالا می توانید حالت ارتجاعی ریه را نیز مشاهده کنید و در تصویر زیر نیز حالت ارتجاعی پرده دیافراگم مشخص است.

اشتباهات رایج درباره دیافراگم

پرده ی دیافراگم یکی از ابزار های غیر مستقیم در آواز خواندن است. در واقع نقش دیافراگم در آواز غیر مستقیم است، دخالت مستقیم در عملکرد دیافراگم باعث انقباض در بدن خواهد شد و بدن را از روند طبیعی آن خارج می کند و در نتیجه روند پیشرفت صدا را مختل می کند.

کلیک کنید و حتما مقاله ابزارهای مستقیم و غیر مستقیم آواز را مطالعه کنید. 

اصطلاحات اشتباهی در کلاس های آواز رایج است، که واقعا باعث تاسف است. به طور مثال به هنرجویان گفته می شود: از دیافراگم ات بخوان!!! شکمت را سفت کن!!! و یا صدا باید از دیافراگم بیاید!!! … تمام این ها جملاتی اشتباه و گیج کننده هستند. در راه آموزش آواز، به خصوص در ایران بسیار از این صحبت ها شنیده اید و خواهید شنید. باهوش باشید و درست را از غلط تشخیص دهید.

 

تنها با یک کلیک شرایط شرکت در کلاس های آنلاین آواز کانتابلا را بخوانید و آموزش تان را به سرعت شروع کنید.

چگونه راجع به دیافراگم درست بیاندیشیم

تا اینجا با جایگاه و چگونگی عملکرد پرده دیافراگم تا حدودی آشنا شده اید. حال قصد داریم به شما آموزش دهیم که خودتان چطور درست را از غلط تشخیص دهید.

هر گاه به موضوع آواز خواندن و دیافراگم یا هر نکته آموزشی که به شما گفته می شود می اندیشید. از خودتان بپرسید: «آیا این کار روند طبیعی بدن را مختل میکند؟». یادتان باشد هر حرفی را به عنوان تکنیک آوازی نپذیرید. 

منظور از روند طبیعی بدن چیست؟

شما اراده می کنید و راه می روید. اراده می کنید و می دوید. آیا تا به حال شده است که به شما بگویند: پای چپ ات را سفت کن و راه برو؟! یا اینکه برای دویدن از دست هایت استفاده کن؟! روند طبیعی بدن به همین سادگی قابل تشخیص است. برای تنفس دیافراگمی نیز همین گونه است. شکم را سفت کردن، دقیقا مانند سفت کردن پا هنگام راه رفتن است. و روی دست دویدن مانند این است که صدا را از دیافراگم بیرون بدهیم!!! در حالی که کانون تولید صدا حنجره است.

چطور از دیافراگم در آواز استفاده کنیم

استفاده از دیافراگم در آواز خواندن به طور غیر مستقیم امکان پذیر است. دیافراگم یه عضله است. بنابراین می تواند مانند تمامی عضلات بدن رشد کند و فوی تر شود. شما تمرینات تنفسی انجام می دهید. عضله دیافراگم روز به روز عملکرد بهتری پیدا می کند و در ثمره ی آن این است که به طور غیر مستقیم به پیشرفت صدایتان کمک می کند. به همین سادگی…

کلیک کنید و تمرینات تنفسی را برای بهبود عملکرد دیافراگم، انجام دهید.

اعجاز صدا بوسیله تنفس دیافراگمی

ریتم تنفسی درست می تواند در روند پیشرفت صدای شما اعجاز کند. به تنفس نوزاد دقت کنید. نوزاد تنفس کاملا صحیح و ریتمیک دارد. وقتی گریه می کند، صدایش تا چند خانه آن طرف می رود. اما تا به حال دیده اید که نوزادی صدایش بگیرد؟ ما به طور غریزی قابلیت استفاده درست از تار های صوتی را داریم. اما در طول زمان چه اتفاقی افتاده است؟ چرا وقتی می خوانیم صدایمان می گیرد؟ ما به طور مادرزادی می دانیم چگونه تنفس درست و کامل انجام دهیم، اما به راحتی فراموش کرده ایم. ویدئو آموزش تنفس صحیح که در سایت برای شما گذاشته شده را بارها ببینید و انجام دهید و مطمئن باشید با تکرار زیاد شگفت زده خواهید شد.

تنفس دیافراگمی، تنفس طبیعی بدن

تلاش و تنش از تنفس طبیعی جلوگیری می کند. برای اینکه به درک این موضوع برسید، لازم است کمی از کارکرد داخلی بدنتان اطلاع داشته باشید. به طور مختصر کار دستگاه تنفس شما به شرح زیر است:

شش های شما روی دیافراگم (حجاب حاجز) که پرده ای عضلانی برای جدا کردن حفره سینه از شکم است قرار دارد. دیافراگم به ستون فقرات، دنده های پایین و استخوان سینه متصل است و به طور طبیعی با سمت بالا قوس دارد. اما موقع داخل دادن نفس چند سانتی متر پایین می رود. این حرکت ظاهرا بی اهمیت به نظر می رسد، اما به عمل تنفس نیرو می بخشد. نه تنها برای بسط ریه ها به سمت پایین جا باز می کند، بلکه فشار داخل ریه ها را نیز تغییر می دهد. وقتی دیافراگم به پایین حرکت می کند، هوا برای پرکردن خلا ریه هجوم می آورد. وقتی در هنگام بازدم دیافراگم قصد دارد به حالت طبیعی برگردد، به سمت بالا حرکت می کند و فضای شش ها را کوچکتر می کند. در فضای کوچکتر شش ها هوای فشرده شده و بیرون می آید.

اگر دیافراگم خود را به حال خود بگذارید که بالا و پایین رود، تنفس شما مثل تنفس یک بچه کوچک کامل و طبیعی خواهد بود. هدف اینست. حالا شروع کنید و قدم هایی را که در زیر برایتان طراحی کرده ایم را انجام دهید تا به تنفس کامل و طبیعی تان برسید.

قدم اول در رسیدن به تنفس طبیعی

بهترین حالت قرار گرفتن:

در شروع کار ما نیاز داریم که یک مسیر بدون مانع برای رسیدن هوا به شش ها تامین کنیم. صاف بایستید و پاها را به اندازه شانه ها از هم باز کنید. سرتان را بچرخانید تا اگر ناراحتی یا انقباضی در گردنتان باشد رفع شود. سپس سرتان را مستقیم نگه دارید. چانه موازی زمین باشد. نه به سمت بالا و نه به سمت پایین کج شود. خود را پایین انداختن یا گرد کردن شانه ها به سمت جلو، قسمتی از بالای قفسه سینه را پایین می اندازد و از انبساط عضلات بین دنده ها و نتیجتا جاگیری ریه ها در موقع تنفس جلوگیری می کند. آنچه که ما به دنبالش هستیم راحتی جسمانی است که از درست قرار گرفتن اعضای بدن حاصل شود.

قدم دوم در رسیدن به تنفس دیافراگمی

کشیدن نفس به داخل (دم) :

حال می خواهم دستتان را روی شکم تان بگذارید. طوری که انگشت وسط روی ناف قرار گیرد. تمام کار های بعدی در فاصله بین پایین دنده ها و زیر ناف قرار می گیرد. شانه ها را در وضعیت مناسب قرار دهید. تصور کنید که شکمتان یک بادکنک می باشد و وقتی نفس می کشید بگذارید این بادکنک با هوا پر شود. فقط در پر شدن این بادکنک متمرکز شوید و وقتی پر شد به آرامی از راه دهان هوا را بیرون دهید.

این کار را چند دقیقه ادامه دهید و در خاطر داشته باشید که شما می خواهید فقط این بالن را پر کنید، بدون آنکه شانه ها بالا بیایند و یا سینه را جلو دهید. چه احساس می کنید؟ آیا فکر می کنید این کار، کاری است که همیشه برعکس آن را می کردید؟ بالا بردن سینه و شانه ها هنگام دم، تنفس فرعی نامیده می شود و مطمئن ترین راه برای دریافت کمترین مقدار هوا با کمترین مقدار کنترل است.

بعضی ها نه تنها موقع نفس کشیدن سینه و شانه ها را بالا می دهند بلکه فکر می کنند باید شکمشان را هم به داخل بدهند. ترکیب این دو کار همه هوا را به قسمت بالای سینه هدایت کرده و نتیجه اش تنفس خیلی سطحی (برعکس عمیق) است. البته این طور تنفس سطحی ممکن است آنقدر عادت شود که کاملا طبیعی به نظر برسد. این روش آرام و ملایم تنفس که ما ارائه می دهیم ممکن است اینطور به نظرتان برسد که هیچ اتفاقی نمی افتد اما مطمئن باشید: آنچه ظریف و ملایم است عالی می باشد.

دیافراگم چیست

 

تنفس دیافراگمی کاملا آرام بخش جسم انسان است. اما در برخی از موارد، در مراحل شروع کار یادگیری، ممکن است کمی فشار و تنش عضلانی احساس شود. مثلا تعداد معدودی از شاگردان می گویند موقع نفس کشیدن کمی درد در شکم و قسمت پایین پشت خود احساس می کنند. حتی بعضی ها خاطر نشان می کنند درد حاصل از تنفس دیافراگمی آن را تبدیل به تجربه ناخوشایندی می کند.این گونه شکایات زیاد معمول نیست ولی البته اتفاق می افتد و دلیلش در مواردی این است که شاگرد عضلات شکم خود را درست به کار نمی گیرد.

وقتی شما بادکنک را بزرگ می کنید ناچار نیروی زیاد فیزیکی و فکری روی عضلات شکم و کمرتان وارد می کنید. این همه فشار باعث می شود که خودتان را سفت کنید، و بار فشار بیش از حد شما احساس می کنید که مانند بمبی هستید که نزدیک به انفجار است. ممکن است شما فکر کنید که هر فضای موجود در ریه ها را باید پر کنید، به همین خاطر سعی کنید ریه هایتان را بیش از اندازه پر کنید. تقریبا شبیه پر کردن بیش از اندازه باک بنزین در پمپ بنزین است.

این کار معنی ندارد چون ریه ها وقتی پر شدند به طور طبیعی شما را آگاه می کنند. سعی در انبساط غیر عادی، فشار خیلی زیادی در پشت شما به وجود آورده و حتی در آنجا یا نقاط دیگر ایجاد درد می کند. این کار را نکنید و وقتی بدنتان را با هوا پر می کنید به طور خودآگاه عضلات شکم خود را راحت بگذارید ونتیجه اش را ملاحظه کنید.

شما نفس کشیدن بدون دخالت سینه و شانه را لازم است فقط مدت خیلی کوتاهی تجربه کنید و باید به زودی قادر به نفس کشیدن بدون فشار شکم شوید. اگر در ابتدا دچار کمی گیجی می شوید نگران نباشید. مردم گاهی به من می گویند وقتی شروع با یادگیری تنفس دیافراگمی می کنند دچار کمی سرگیجه می شوند. علت این است که شما هوای بیشتر از عادت قبلی وارد سیستم بدنتان می کنید. این موضوع گذراست و بدن شما اکسیژن حیاط بخشی را که به آن میدهید به خوشی پذیرا خواهد شد.

 

دیافراگم چیست

قدم سوم در رسیدن به تنفس دیافراگمی

توجه روی بازدم (بیرون دادن نفس):

این بخش قاعدتا باید بخش آسانی باشد، رها سازی نفس. وقتی نفس را بیرون می دهیم ساختمان بدن طوری طراحی شده است که شکم به راحتی به وضع طبیعی اولیه خود برگردد. برای بازدم کار عضلانی انجام نمی شود، تنها رهاسازی و استراحت. اما بسیاری از خواننده ها، و خیلی از سخنران هایی که من با آنها کار می کنم، احساس می کنند که باید با تلاش سختی هوا را بیرون دهند. خیلی از ما وقتی نفس را بیرون می دهیم متوسل به زور و فشار می شویم. خودمان را سفت می کنیم و صد بار بیشتر از آنچه لازم است فشار وارد می کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

4+

پرطرفدارترین ها

2 Comments

  1. 1+

    There’s certainly a great deal to find out about this issue.

    I love all of the points you’ve made. I love it when people
    get together and share ideas. Great site, stick with it! I have been browsing online more than 3 hours these days, yet I never discovered any
    fascinating article like yours. It is pretty worth enough for
    me. In my view, if all webmasters and bloggers made just right content as you probably did, the net will
    likely be much more useful than ever before. http://hats.com/

    1+

  2. 1+

    ۷۷۴۳۶۴ ۳۷۷۴۵۷Hey! Great stuff, please keep us posted when you post something like that! 217742

    1+

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *